زمینه و هدف: سرطان پروستات سومین علت مرگ و شایع ترین علت سرطان در مردان مسن است. با توجه به توانایی تشخیصی پایین روش های غربالگری در تشخیص و لوکالیزه کردن تومور، روش های تصویربرداری از جمله Diffusion Weighted Imaging (MRI) و Magnetic Resonance Imaging (DWI) در سال های اخیر مورد توجه و استقبال قرار گرفته است. در این تحقیق، ارزش استفاده از DWI برای تشخیص سرطان های پروستات بررسی گردید.روش بررسی: این مطالعه در سال 1390 در بخش رادیولوژی بیمارستان حضرت رسول اکرم (ص) در قالب مطالعه مقطعی انجام شد. نمونه مورد پژوهش بیماران مشکوک به سرطان پروستات بر اساس افزایش Prostate-Specific Antigen (PSA) سرم یا معاینه غیرطبیعی رکتال بودند که برای انجام بیوپسی پروستات ارجاع شدند. نتایج به دست آمده در تصویربرداری DWI با نتایج بیوپسی بیماران مقایسه شد.یافته ها: تعداد 85 بیمار وارد مطالعه شدند. حساسیت DWI در تصاویر MRI برای تشخیص سرطان پروستات 100%، ویژگی 97.1%، ارزش اخباری مثبت 89.5% و ارزش اخباری منفی 100% بود. این یافته ها نشان داد چنان چه DWI سرطان پروستات را منفی گزارش نماید با اطمینان بسیار بالایی می توان به نتیجه آن اعتماد کرد، ولی در صورت مثبت بودن گزارش، اگرچه اطمینان 100% نیست اما میزان آن باز هم بالا بوده و بیش از 90% می باشد.نتیجه گیری: نتایج نشان می دهند که استفاده از DWI در تصاویر MRI دقت بالایی در تشخیص افراد غیرمبتلا و هم چنین دقت قابل قبولی در تشخیص بیماران مبتلا به سرطان پروستات در مقایسه با سایر روش ها دارد.

زمینه و هدف: مولتیپل اسکلروزیس بیماری مزمنی است که اغلب در بالغین جوان آغاز شده و از نظر پاتولوژی به صورت مناطق متعدد التهابی در ماده سفید دستگاه عصبی مرکزی، از بین رفتن میلین و ایجاد اسکار گلیال مشخص میشود. تصویر برداری به روش تشدید مغناطیسی (MRI) ارزشمند ترین اقدام تشخیصی پارا کلینیکی است. تکنیک جدیدی از این روش تصویر برداری بر پایه انتشار مولکولی ابداع شده است (DW- MRI) که اغلب ضایعات حاد و فعال را مشخص می سازد. با تشخیص و درمان زود رس بیماری، کاهش سرعت پیشرفت بیماری و جلوگیری از ایجاد ضایعات ماندگار امکان پذیر می باشد. هدف از این مطا لعه مقایسه نتایج حاصل از MRI متداول (Conventional) و DW-MRI در بررسی پلاک های مغزی بیماران دچار مولتیپل اسکلروزیس است.روش بررسی: در طی یک مطالعه توصیفی- تحلیلی آینده نگر، 30 بیمار با تشخیص مولتیپل اسکلروزیس قطعی از نظر بالینی و 30 فرد سالم (به عنوان گروه شاهد) در طی مدت 12 ماه بررسی شدند. هر دو گروه تحت بررسی با MRI متداول و DW-MRI قرار گرفتند. تعداد کل، شکل، محل و اندازه پلاک های داخل مغزی مولتیپل اسکلروزیس در دو روش تصویر برداری مقایسه گردید. حساسیت و ویژگی هر دو روش تصویر برداری در کشف ضایعات داخل مغزی مولتیپل اسکلروزیس تعیین گردید.یافته ها: 30 بیمار مبتلا به مولتیپل اسکلروزیس، با میانگین سنی 32.76±8.79 سال و 30 فرد سالم با میانگین سنی 32.75±9.23 سال بررسی شدند. تعداد پلاک های مغزی در روش متداول به طور معنی داری بیشتر از روش DW-MRI بود(P<0.05) . در روش MRI متداول، تعداد پلاکهای بیضی شکل بیشتر بوده و پلاک های بیشتری در مناطق د ور بطنی، مرکز نیمه بیضی (Centrum semiovale) و کورپوس کالوزوم توسط MRI متد اول دیده شد. حداقل اندازه پلاک در روش MRI متداول کمتر از DW-MRI بود. حساسیت هر دو روش 100%  بود. ویژگی روش متد اول و روش DW-MRI به ترتیب 86.6% و 96.6% بود.نتیجه گیری: در این مطالعه حساسیت هر دو روش تصویر برداری در کشف ضایعات داخل مغزی مولتیپل اسکلروزیس یکسان بود ولی ویژگی DW-MRI در کشف این ضایعات بیشتر از MRI متداول بود. در بعضی موارد، DW-MRI ضایعاتی را آشکار می سازد که در MRI متداول دیده نمی شود.

یکی از ویژگیهای تجزیه و تحلیل پوششی داده ها (DEA) این است که به هرکدام از واحدهای تصمیم گیرنده (DMU) امکان می دهد تا وزن عوامل را بگونه ای انتخاب نمایند که هنگام محاسبه کارایی، بیشترین امتیاز را عاید خود سازند. از طرف دیگر، این انعطاف پذیری در وزن عوامل، مقایسه واحدهای تصمیم گیرنده را بر اساس یک مجموعه وزنهای مشترک، دشوار می نماید. در این مقاله، برای غلبه بر این مشکل و ارزیابی تمامی DMU ها با یک مقیاس یکسان، رویکرد برنامه ریزی خطی چند هدفی (MOLP) ارائه می گردد که مبتنی بر روش scalarizing Function است که برای ارائه مجموعه وزنهای مشترک بکار رفته است و همین امر، مزیت این روش را نسبت به سایر روشهای موجود بیان می کند که همگی بر برنامه ریزی غیرخطی چند هدفی مبتنی می باشند.

با استفاده از روش مرتبه N و محاسبات ساختار نواری بلور نوری آلومینای حفره دار در راستای GX و بررسی تطابق نتایج آن با نتایج تجربی اندازه گیری ضرایب جذب و بازتاب، تغییرات نمار شکست آلومینا در ناحیه اکسید خارجی حول حفره ها مورد مطالعه قرار گرفت. در این محاسبات برای توزیع آنیونهای اسیدی فسفات در ناحیه اکسید خارجی تابعیت گاوسی در نظر گرفته شد و تعیین تغییرات نمار شکست، منجر به مشخص شدن عمق نفوذ آنیونها در این ناحیه گردید. با تعیین ترکیب نمار شکست آلومینا در ناحیه اکسید خارجی، ساختار نواری این بلور نوری برای چهار نوار اول در هر دو مد TE و TM محاسبه شد که نتایج محاسبات وجود یک گاف نواری کامل و باریک در مد TM را نشان می دهد.

مقدمه در حال حاضر مرحله بندی سرطان آندومتر بر اساس ارزیابی های پاتولوژیک بعد از عمل انجام می شود. اگر مرحله بندی سرطان با یک روش غیرتهاجمی قبل از عمل بر اساس سیستم فدراسیون بین المللی زنان و زایمان امکان پذیر باشد، می توان پروتکل درمانی مناسب تری را برای بیماران توصیه کرد. مطالعه حاضر با هدف ارزیابی ارزش تشخیصی تصویربرداری تشدید مغناطیسی دینامیک با تصویربرداری با وزن انتشار در مرحله بندی سرطان آندومتر، بر اساس استاندارد مرجع هیستوپاتولوژیک پس از عمل انجام شد. روش کار این مطالعه آینده نگر از سال 1400-1395 بر روی 35 بیمار از بیماران مبتلا به سرطان آندومتر مراجعه کننده به بیمارستان قایم (عج) مشهد انجام شد. مرحله بندی سرطان آندومتر بر اساس FIGO بر اساس یافته های MRI و نمونه های پاتولوژیک انجام شد. ارزش تشخیصی MRI برای مراحل 1 از 2 و IA از IB محاسبه شد. جهت مقایسه ابعاد ضایعه در MRI و نمونه های پاتولوژیک از آزمون تی مستقل و جهت مقایسه ابعاد ضایعه بین مراحل مختلف از آزمون آنووا و نرم افزار SPSS (نسخه 17) استفاده شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته ها بر اساس یافته های MRI و پاتولوژی، اکثر بیماران (3/93%) در مرحله 1 و 2 نفر (7/6%) از بیماران در مرحله 2 قرار داشتند. حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی در افتراق مرحله 1 از مرحله 2، 100% و حساسیت، ویژگی، ارزش اخباری مثبت و منفی MRI در تفکیک IA از IB، 100% گزارش شد. نتیجه گیری به نظر می رسد dMRI به روش DWI بتواند در مرحله بندی تومورهای آندومتر در مراحل ابتدایی (مرحله 1 از 2 و IA از IB) با ارزش تشخیصی مورد استفاده قرار گیرد.

سابقه و هدف: بر اساس مطالعات انجام شده، همزمان نمودن عملکرد بطن ها از طریق ضربان ساز دوبطنی باعث بهبود کلینیکی در بیماران مبتلا به نارسایی متوسط تا شدید قلبی می شود. با توجه به این که استفاده از این روش در کشور ما ایران نیز رو به افزایش است، انجام تحقیقی در این زمینه لازم به نظر می رسد.مواد و رو شها: این مطالعه یک بررسی مداخله ای است که 65 بیمار با نارسایی قلبی متوسط تا شدید مورد بررسی قرار گرفتند. همه بیماران مورد مطالعه دارای VІ یا New York Heart Association (NYHA) CLASS ІІІ بودند که علی رغم درمان مطلوب دارویی (مهار کننده مبدل آنزیمی آنژیوتانسینІІ ، بلوکرگیرنده آنژیوتانسین، دیورتیک، بتابلاکر، دیگوکسین) درهمان وضعیت باقی مانده بودند. همچنین همگی بیماران دارای EF £ 35% وQRS ³ 0.12  نیز بودند. همه بیماران قبل و سه ماه بعد از کارگذاری پیس میکر از نظر  (NYHA) Function classو اکوکاردیوگرافی به روش (TDI) Tissue Doppler Imaging و الکتروکاردیوگرافی 12 لید مورد بررسی قرار گرفتند.یافته ها: میانگین سنی بیماران مورد بررسی در این مطالعه، 10.28±60.32 سال بود. میانگین تغییرات پهنای QRS،  -0.05ms±0.02 (0.14 ms±0.01 vs. 0.09 ms±0.01، P=0.000)بود. میانگین تغییرات EF 7/41 ، 6.83±7.41 + درصد (27.93±8.46 درصد 21.9±7.05 vs. درصد، P=0.000) بود. وضعیت عملکردی بیماران بر اساس Class NYHA (3.14±0.34 vs. 2.28±0.52، P=0.000) بهتر شده بود.نتیجه گیری: این تغییرات نشان از سود بردن بیماران نارسایی قلب متوسط تا شدید از ضربان ساز دو بطنی است.

هدف مطالعه حاضر، تعیین پایایی و اعتبار نسخه فارسی پرسشنامهFemale Sexual Function Index- FSFI  به عنوان شاخص عملکرد جنسی زنان است که از طریق تکنیک ترجمه و ترجمه مجدد از زبان مبدا (انگلیسی) به زبان فارسی  (Forward and Backward Translation) برگردانده شد.نمونه ها از مراجعین به دو درمانگاه جنسی واقع در سطح شهر تهران انتخاب و افراد سالم از مراجعین به سایر کلینیک های درمانی بیمارستان در نظر گرفته شدند. تمامی افراد پس از پر کردن پرسشنامه بر اساس مصاحبه بالینی روانپزشک به دو گروه زنان دارای اختلال عملکرد جنسی (n=53) و گروه کنترل (n=28) تقسیم شدند که از نظر سنی و تحصیلات مورد همسان سازی قرار گرفتند. میزان پایایی مقیاس و خرده مقیاس ها از طریق محاسبه ضریب آلفای کرونباخ به دست آمد که برای کل افراد 0.70£ محاسبه شد که نشانگر پایایی خوب این ابزار است. بررسی اعتبار یا روایی نسخه فارسی تفاوت معنی داری را بین میانگین نمرات کل مقیاس و هر یک از حوزه ها در دو گروه مورد و کنترل نشان داد  (P£0.001) نمرات حاصل از مقیاس، خرده مقیاس ها و تشخیص روانپزشک با استفاده از منحنی راک  (Receiver Operating Characteristic Curve-ROC)  و سطح زیر منحنی راک(Area Under the Curve-AUC)  تحلیل شد. نمره برش مناسب (Cut-off point) کل مقیاس برای تشخیص اختلال عملکرد جنسی 28 تعیین گردید که بر اساس آن، 83 درصد زنان دارای اختلال و 82 درصد زنان بدون اختلال، به درستی طبقه بندی شده اند. شاخص صحت ارزیابی مقیاس و خرده مقیاس ها در تشخیص اختلالات عملکرد جنسی، میزان سطح زیر منحنی راک است. در این مطالعه بیشترین سطح زیر منحنی را کل مقیاس (AUC=0.873) و سپس حوزه رضایتمندی جنسی  (AUC=0.873) دارا بود.بنابر یافته های این مطالعه، نسخه فارسی FSFI یک ابزار پایا و معتبر جهت ارزیابی عملکرد جنسی زنان است و به عنوان ابزار غربالگری (Screening) می تواند مورد استفاده قرار گیرد.